Het belang van erkenning!

Het belang van erkenning!

Voor mij, maar ik denk voor de gehele mensheid is erkend worden het belangrijkste wat er is. Zeker in je jeugd is het uitermate belangrijk dat je erkenning krijgt. Het begint al in onze eerste levensjaren dat we goedkeuring willen voor de dingen die we doen, leren, maar ook voor wie we zijn. Naarmate we groter worden zijn we ons er ook steeds meer bewust van of we deze erkenning wel of niet krijgen.

Met name erkenning krijgen van je ouders is zeer belangrijk.

Als je deze in je basisjaren niet hebt gekregen en niet hebt gevoeld, dan kun je er gif op innemen dat naarmate je ouder wordt je hier problemen mee gaat krijgen.

Kinderen die geen erkenning gekregen hebben, kunnen zichzelf ook niet werkelijk liefhebben in de diepte. Ze zullen zich niet compleet voelen. Er zal altijd een leegte aanwezig zijn die opgevuld wil worden. Ze zullen onzeker zijn over zichzelf en altijd de goedkeuring en acceptatie buiten zichzelf zoeken.

Dit kan later op allerlei manieren tot uiting komen.

Men kan zich eenzaam voelen en het gevoel hebben dat ze mislukt zijn, niets voorstellen, het gevoel hebben het nooit goed te doen, het gevoel hebben dat ze niet belangrijk zijn, niet leuk, aardig of geliefd. Mensen met weinig erkenning hebben ook veel last van angsten en gevoel van onveiligheid. Zijn gevoeliger voor een depressie.

Dit alles komt doordat ze in de kinderjaren niet de waardering gekregen hebben waar ze recht op hebben maar die ze wel keihard nodig hadden om op een gezonde manier op te groeien en een stevige basis te ontwikkelen.

Welke gevolgen kan dit hebben op latere leeftijd?

Om het gat in hunzelf toch op te vullen gaat met zoeken naar een manier om die opgevuld te krijgen. Een ieder doet dit op zijn eigen manier. Ik deed dit door de bevestiging buiten mezelf te zoeken en de goedkeuring bij anderen mensen te halen.

Ik was altijd streng en kritisch naar mezelf, omdat zelfliefde gewoonweg ontbrak. Dit zal een ieder die vroeger niet genoeg erkend is zeker herkennen.

Maar mensen gaan ook anderen dingen doen om de pijn te sussen.

De één raakt verslaafd aan drank, drugs of overmatig eten. Weer een ander gaat overcompenseren door net te doen alsof hij zichzelf helemaal geweldig vind, maar diep van binnen voelt hij zich eigenlijk een nul. Weer een ander gaat zichzelf gigantisch beschermen en legt zijn kwetsbaarheid lam waardoor hij verhard door het leven gaat. Wat hem uiteindelijk ook zal opbreken.

Zo zijn er allerlei onjuiste manieren waarop iemand dit gebrek aan eigenwaarde probeert te compenseren. Want dat is wat ze missen en zo vreselijk naar verlangen.

Maar feitelijk zijn dit geen oplossingen.

De enige oplossing die hiervoor bestaat is te leren jezelf te erkennen.

Jezelf onvoorwaardelijk lief te hebben. Het niet meer van anderen nodig hebben. Want goedkeuring bij anderen willen halen, daar komt geen einde aan. Blijf je gevangen in je eigen web. Het is dus noodzaak te leren dat je het aan jezelf geven kunt en dat je de regie over je eigen leven terugneemt.

Dit is geen gemakkelijke klus, ik ben de eerste die dat toegeeft. maar wel echt noodzakelijk wil je je leven op een andere manier gaan leiden en meer liefde en vreugde in je leven toelaten.

Ga jij de klus aan?

Herken je jezelf in dit verhaal?
Schrijf je dan hier in en ontvang voortaan al mijn berichten.

* verplicht

 


 

Volg of like me
EMAIL
FACEBOOK
LINKEDIN

Een reactie plaatsen