Achter ieder please gedrag zit een positieve intentie voor onszelf. Het lijkt wel alsof mensen die please gedrag vertonen zich zelf wegcijferen voor anderen. En voor een deel klopt dit ook wel, maar ze doen dit altijd om er een beter gevoel aan over houden dan het pleasen zelf. Achter please gedrag zit altijd een pijn of verlangen dat men opgevuld probeert te krijgen door het bij een ander te halen.
DOOR ANDEREN TE PLEASEN MOCHT IK ER ZIJN VAN MEZELF
Bijna mijn leven lang ben ik een ‘pleaser’ geweest. Dit is ontstaan vanuit mijn jeugd. Ik wist niet beter. Ik durfde niet anders. Het was mijn overlevingsstrategie. Door mezelf aan iedereen aan te passen en zoveel mogelijk te doen waarvan ik dacht dat men van mij verwachtte gaf ik mezelf de permissie om er te mogen zijn. Ik haalde mijn eigenwaarde en het gevoel dat ik er mocht zijn bij anderen.
HET DRAAIDE VROEGER ALTIJD OM DE ANDER
Het draaide vroeger thuis altijd om de ander. Wie was die ander dan? De gehele buitenwereld zo’n beetje. Bij iedere stap die bij ons thuis werd gezet, moest er eerst zo’n beetje aan de ‘hele wereld’ gedacht worden. Zou die dít wel goed vinden? zal hij dìt niet raar vinden? bij hun gaat het zo, en zij zeggen dit. Die hebben het wel voor elkaar enzovoort enzovoort….
WEKEN VOOR DE VAKANTIE WAS HET STRESSEN
Als we op vakantie gingen bijvoorbeeld, was het weken van te voren stressen. Mijn moeder moest en zou voor de hele familie incl neven, nichten maar ook achter neven en nichten en als het even tegenzat ook nog achter achter neven en nichten cadeautjes gekocht worden. Mijn god wat een toestand was dat altijd. Bij ons was er nooit spraken van voorpret maar eerder hel om het even extra te dramatiseren
) Maar zo beleefde ik het ècht.
Om nou te zeggen dat mijn moeder er zelf plezier aan beleefde, nou zeker niet! Ze deed het ook niet omdat ze dit leuk vond of er van genoot. Ze deed het omdat ze de overtuiging had dat dit gebruikelijk was. Ze was er van overtuigd dat dit zo hoorde en ze had er voor zichzelf een verplichting van gemaakt. En omdat ze dit dus gedaan had, durfde ze er natuurlijk niet meer mee te stoppen. Dit zorgde er uiteindelijk voor dat ze altijd als ze naar Jordanië ging weken van te voren stress had.
SCHAAMTE WAS VELEN MALEN ERGER DAN AL DIE WEKEN STRESS
Dan stopt ze er toch mee zou je denken? Maar de schaamte die ze dan zou voelen woog vele malen zwaarder voor mijn moeder dan al die weken stress. Mijn moeder ging liever door het stof dan dat mensen over haar zouden praten. Want dat is waar ze zo bang voor was. Ze hechtte dus enorm veel waarde aan de erkenning van haar familie en haar reputatie. Haar reputatie als ‘suikertante’ vond ze vele malen belangrijker dan voor zichzelf te kiezen en haarzelf van al die stress te bevrijden. Het pleasen van heel de familie leverde haar dus uiteindelijk een goed gevoel op.
ACHTER PLEASE GEDRAG ZIT ALTIJD EEN POSITIEVE INTENTIE VOOR ONZELF
Dus in eerste instantie zou je denken dat het please gedrag puur voor de ander is. Maar niets is minder waar. Het please gedrag is dus uiteindelijk om er zelf beter van te worden. Mijn moeder hechtte zoveel waarde aan het feit dat de hele familie haar als ‘suikertante’ zag. Natuurlijk heeft de reputatie ‘suikertante’ een onderliggend verlangen. Namelijk het verlangen van ‘ik mag er zijn, ik doe het goed, ik ben geliefd’. Dit alles had natuurlijk weer te maken met haar eigenwaarde die ze bij een ander haalde in plaats van uit zichzelf.
Dit voorbeeld laat heel goed zien dat het fenomeen pleasen dus in de kern gaat over jezelf. Als het pleasen niets positiefs oplevert voor de pleaser, zou het geen please gedrag vertonen. Ga maar eens na als jezelf weleens please gedrag vertoont. Waarom doe je het nu ÈCHT? Puur en alleen om de ander te dienen? of levert het JOU ook iets op?
OP DE LANGE TERMIJN IS PLEASE GEDRAG ALTIJD SCHADELIJK
En toch is please gedrag op de lange termijn schadelijk voor ons. Want wat er gebeurt is dat we het gevoel waarvan we niet in staat zijn om dit uit onszelf te halen, bij een ander gaan halen. We maken de ander belangrijker dan onszelf en we worden zeer afhankelijk van de ander. We geven de regie over ons eigen leven uit handen. En dan krijg je dus uitspraken als: “ik voel me een slaaf van de maatschappij” of “ ik wil wel, maar wat zullen de buren wel niet denken.” En uiteindelijk raak je zover van jezelf verwijderd dat het niet anders kan dat je in een depressie of burn- out beland. Natuurlijk kan ik nog duizend andere voorbeelden noemen. Maar je begrijpt vast wat ik bedoel.
HET LEVEN IS EEN STUK LEUKER ALS WE DOEN WAAR WE BLIJ VAN WORDEN
Waarom zouden we dan niet gewoon de dingen doen waar we zelf blij van worden en waar we ons zelf goed bij voelen? Dat zou het leven toch een stuk leuker en makkelijker maken! Dat is zeker waar , maar dit vraagt ook iets van jezelf. Je zult in staat moeten zijn om de regie over je eigen leven terug te pakken, verantwoordelijkheid nemen over je leven, zorgen voor jezelf en jezelf de moeite waard vinden om te doen waar jij gelukkig van wordt! Het betekent achter jouw eigen keuzes staan, je eigen weg bewandelen zonder je teveel te laten belemmeren door wat anderen ervan vinden. En ook zonder van alles in te vullen voor anderen. Door ons constant maar bezig te houden met de ander, is het inderdaad wel erg moeilijk om te doen wat je zelf wilt.
Stoppen met pleasen betekent kiezen voor jezelf !
Dus de eerste stap om te kunnen doen waar we zelf blij van worden is om de aandacht van de buitenwereld terug te halen naar jezelf. Naar jou binnenwereld. Nadenken over wat jouw wensen en verlangens zijn en jouw eigen kernwaardes!
Voor mij zelf is dit ook een enorm proces geweest, en het kostte me echt veel inspanning in het begin. Het vergt moed, doorzettingsvermogen en wilskracht. Het heeft van mij gevraagd om volledig terug te gaan naar de basis van wat nu mijn waarde en verlangens waren. Maar ook om andere keuzes te maken!! En dit was niet altijd even makkelijk. Maar als je eenmaal de keuze hebt gemaakt om volledig voor jezelf te gaan wil je niet meer terug!
Laat je me weten of dit herkenbaar is voor jou middels een reactie onder dit bericht?
Dit geld voor mij ik die het al best lang en ik mog 3 dagen niet afspreken maar door mijn pleas gedrag deed ik het toch
Wat eerlijk van je om dit zo toe te geven. Hopelijk geeft dit blog je wat meer inzicht. En kun je stapje voor stapje gaan leren om dingen vooral voor jezelf te doen, omdat je er echt achterstaat.
Herkenbaar voor mij!
Met het pleasen van anderen ben ik gestopt; ik ben “genezen” niet door een training of cursus, maar door de groeiende eisen van de gepleasden, die steeds absurder worden/zijn.
In familiekring: TV programma X moet ik ook zien omdat mijn zus die interessant vindt. Controle vraag telefoongesprek “heb je/ ga je dit programma ook (ge)zien? Wanneer ik ontkennend antwoordt wordt een discussie uitgelokt…..?
In werksituatie, een school: Bepaalde collega’s vinden dat ik te vaak met de auto ga voor woon/werk verkeer (geen milieu-kwestie) en vertellen mij dat expliciet bij de autodeur als ik na werktijd in mijn voertuig stap..!
Leerlingen maken eens per 3 weken een catering opdracht, je kunt dan als personeel iets bestellen ( hamburger, nasi, etc) Als ik een keer oversla, moet je je verdedigen tegenover teamleider/ IB’er, waarom je niet hebt besteld……….!
Het kwartje is gevallen en mijn ogen gaan open.
Tegen personen die ge(mis)bruik ,maken van pleasers zeg ik:
” STOP HOU OP, VOOR NU EN VOOR DE TOEKOMST!!!”
Wat een mooie bewustwording inmiddels Henk 🙏🏻
Ik zocht naar Nederlandse woorden voor pleasen (van voorla vrouwen) en kwam op jouw bericht. Mooi beschreven, vooral dat je ht vanuit jezelf en je moeder doet maakt het herkenbaar en menselijk.
Ik ben een boek aan het schrijven over mezelf en over mijn moeder, die overleden is 18 mei 2019 en 27 mei (vandaag precies 2 jaar gleden is de dag van haar begrafenis. Ze is helaas op en afschuwelijke lijdensweg overleden omdat ze min of meer gedwongen (pleasen gaat heel ver) 100 pillen per week slikte. Ze kwam op voor planten, mensen, de natuur, maar had net als iedereen ook steun nodig om nee te mogen zeggen tegen de verwoestende en uiteindelijk dodelijke medicijnen. Ik ben voor haar op gaan komen, samen met mijn huisgenote maar kreeg mijn vader, broers en jongste zus, familie, artsen en, verpleging en de directeur van het verzorgingshuis tegen me. Mijn moeder smeekte me ok te helpen en haar weg te halen uit de hel van het verzorginshuis, maar we mochten haar van mijn vader niet in huis nemen.
Het zijn grote krachten, patronen die heel moeilijk te doorbreken zijn. Ik ben daar 32 jaar geleden aan begonnen niet wetende dat ik daar nu nog intensief mee bezig zou zijn.Marthe en ik delen veel op onze website en op Facebook. groeten ook aan je moeder, Leonoor
Dag Leonoor,
Dank je wel voor je kwetsbaarheid en het delen van je verhaal. Mijn ❤️ Gaat uit naar jou🙏🏻 Mocht ik verder dus iets voor je kunnen betekenen dat weet je me te vinden!